ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್ ರದ್ದತಿ: ಅಧಿಕಾರ, ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ಮತ್ತು ಸುಧಾರಣೆಯ ಚರ್ಚೆ

ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್‌ನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಬೇಕೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತೆ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಮಂಡಲದ ಮೇಲ್ಮನೆಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪರಿಷತ್‌ ಕುರಿತು ಪರ-ವಿರೋಧದ ವಾದಗಳು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮುಂದುವರಿದಿವೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದು ಅನುಭವಿಗಳ, ಶಿಕ್ಷಕರ, ಪದವೀಧರರ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ವೇದಿಕೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಅದು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ವೆಚ್ಚ, ನಿಧಾನಗತಿಯ ಶಾಸನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಸೋತ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.

ಈ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಪಕ್ಷೀಯ ಲಾಭ-ನಷ್ಟದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದು ಸಮರ್ಪಕವಲ್ಲ. ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್ ರದ್ದತಿ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ನಿಯಮಗಳು, ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವದ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಆಡಳಿತದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಧ್ವನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣದ ಬಳಕೆ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಧಾರವು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕಿಂತ ರಾಜ್ಯದ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಬೇಕು.

ಮೇಲ್ಮನೆಯ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಾನ

ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನದ 169ನೇ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಒಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್ ರಚಿಸುವುದು ಅಥವಾ ರದ್ದುಪಡಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಮೊದಲು ಸಂಬಂಧಿತ ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಬಹುಮತದ ನಿರ್ಣಯ ಅಂಗೀಕರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಸಂಸತ್ತು ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಪರಿಷತ್ ರದ್ದುಪಡಿಸುವ ಅಥವಾ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ಇದು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಸರಳ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಆದೇಶದಿಂದ ಜಾರಿಗೆ ಬರುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ.

ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಾಗ ಅದರ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು. ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಖ್ಯಾಬಲದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕಾನೂನುಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಪರಿಷತ್ ಪರ್ಯಾಯ ಪರಿಶೀಲನಾ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು. ಮಸೂದೆಗಳ ಭಾಷೆ, ಪರಿಣಾಮ ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಇದರಿಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪರಿಷತ್ ತನ್ನ ಈ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದು ಕೇಂದ್ರ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅವಕಾಶ

ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರು ನೇರ ಚುನಾವಣೆಯಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಪದವೀಧರರು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಶಾಸಕರಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗುವ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಕೆಲವು ವರ್ಗಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಶಾಸನ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬರಬಹುದು. ಶಿಕ್ಷಣ, ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತ, ಉದ್ಯೋಗ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.

ಪರಿಷತ್‌ನ ಬೆಂಬಲಿಗರು, ಚುನಾವಣಾ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಸೋತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎನ್ನುವುದರಿಂದ ಅವರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಕಾನೂನು, ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ, ಸಹಕಾರ ಕ್ಷೇತ್ರ ಅಥವಾ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದಿದವರು ವಿಧಾನಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಸ್ಥಾನಗಳು ಅರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತುಂಬಲಾಗುತ್ತಿವೆಯೇ, ಅಥವಾ ಪಕ್ಷದ ಒಳಗಿನ ಸಮೀಕರಣಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿವೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ

ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್‌ನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸುವ ಪರ ಇರುವವರ ಪ್ರಮುಖ ವಾದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣದ ಉಳಿತಾಯ. ಸದಸ್ಯರ ವೇತನ, ಭತ್ಯೆ, ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಕಚೇರಿ, ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಅಧಿವೇಶನ ವೆಚ್ಚಗಳು ರಾಜ್ಯದ ಬಜೆಟ್ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಹಣಕಾಸಿನ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಹಣವನ್ನು ಶಾಲೆಗಳು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ನೀರಾವರಿ, ಸಾರಿಗೆ ಅಥವಾ ಉದ್ಯೋಗ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಬಳಸಬಹುದು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ವೆಚ್ಚದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಟ್ಟು ಮೊತ್ತದಿಂದ ಅಳೆಯುವುದು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಿಷತ್ ಪರಿಶೀಲನೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಾದ ಕಾನೂನು, ಅಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಯಮ ಅಥವಾ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟ ತಪ್ಪಿದರೆ, ಅದರ ಸಂಸ್ಥಾತ್ಮಕ ಮೌಲ್ಯವೂ ಪರಿಗಣನೆಗೆ ಬರಬೇಕು. ಪ್ರಶ್ನೆ ಪರಿಷತ್ ಇದೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ರೀತಿಗೆ ತಕ್ಕ ಫಲಿತಾಂಶ ನೀಡುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಅಧಿವೇಶನಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಹಾಜರಾತಿ, ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಅವಧಿ, ಸಮಿತಿಗಳ ವರದಿ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಉತ್ತರಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಕ್ಷೀಯ ರಾಜಕೀಯದ ನೆರಳು

ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್ ರದ್ದತಿ ಕುರಿತು ನಡೆಯುವ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭದ ಅಂಶವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಪಕ್ಷ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುಮತ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಪರಿಷತ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಬಲ ಹೆಚ್ಚಿರಬಹುದು. ಆಗ ಮಸೂದೆಗಳ ಅಂಗೀಕಾರ ವಿಳಂಬವಾಗಬಹುದು. ಮತ್ತೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೋತ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರು ಅಥವಾ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಮುಖರಿಗೆ ಪರಿಷತ್ ಸದಸ್ಯತ್ವ ನೀಡಲು ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷ ಇದನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಷತ್‌ನ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ ಮೂಡುವುದು ಸಹಜ.

ಪರಿಷತ್ ರದ್ದತಿಯ ಬೇಡಿಕೆಯ ಹಿಂದೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಡಳಿತ ಸುಧಾರಣೆಗಿಂತ ರಾಜಕೀಯ ಅಸೌಕರ್ಯ ನಿವಾರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವಿರಬಹುದು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಪರಿಷತ್ ಉಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ವಾದವೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪಕ್ಷದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಸ್ಥಾನ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಪಕ್ಷವೂ ತನ್ನ ತಕ್ಷಣದ ರಾಜಕೀಯ ಅನುಕೂಲವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕು. ಸದಸ್ಯರ ಆಯ್ಕೆ, ಚರ್ಚೆಯ ಸಮಯ, ಸಮಿತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ದಾಖಲೆಗಳ ಲಭ್ಯತೆ ಕುರಿತು ಸುಧಾರಣೆಗಳ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಮೊದಲು ಬರಬೇಕು.

ರಾಜ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಮೇಲ್ಮನೆಯ ಪಾತ್ರ

ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡು, ಕರಾವಳಿ, ಬಯಲುಸೀಮೆ ಮತ್ತು ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಚುನಾವಣಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಗಮನ ಸೆಳೆಯದಿರಬಹುದು. ಮೇಲ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಯಾಧಾರಿತ ಚರ್ಚೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮಾನತೆ, ಪರಿಸರ ಹಾನಿ, ನದಿ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ವಿಕೋಪ ಸಿದ್ಧತೆ ಕುರಿತು ಆಳವಾದ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಯಬಹುದು. ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹದ ಅಪಾಯ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಕ್ರಮಗಳ ಕುರಿತು ಮಲೆನಾಡಿನ ಜಲಪ್ರಳಯ ಯೋಜನೆ ಎಂಬ ವಿಚಾರಗಳು ಇಂತಹ ವಿಶಾಲ ಚರ್ಚೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.

ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಷತ್ ಪರಿಣಿತರ ಧ್ವನಿಗೆ ಸ್ಥಳ ನೀಡಬಹುದು. ಬೆಲೆ ಕುಸಿತ, ಬೆಳೆ ನಷ್ಟ, ಸಾಲದ ಒತ್ತಡ, ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕುರಿತು ರೈತರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ವೇದಿಕೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಬೆಳೆ ವಿಮೆ ರೈತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿನ ದೋಷಗಳು ಅನೇಕ ಕಡೆ ಅಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ; ಬೆಳೆ ವಿಮೆಯ ನ್ಯೂನತೆಗಳು ಕುರಿತು ನಡೆಯುವ ಚರ್ಚೆ ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ನೀತಿ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಬಲವಾದ ಸಮಿತಿಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ.

ರದ್ದತಿಯ ಬದಲು ಸುಧಾರಣೆಯ ದಾರಿ

ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್‌ನಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬ ಟೀಕೆ ಇದ್ದರೆ, ಮೊದಲ ಪರಿಹಾರ ರದ್ದತಿಯೇ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಸದಸ್ಯರ ಹಾಜರಾತಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವರದಿ, ಸಮಿತಿ ಸಭೆಗಳ ನಿಯಮಿತತೆ, ತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹ, ಮಸೂದೆಗಳ ಪೂರ್ವಪ್ರಕಟಣೆ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕರಿಂದ ಸಲಹೆ ಪಡೆಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸಬಹುದು. ಶಿಕ್ಷಕರು, ಪದವೀಧರರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ನಿಜವಾಗಿ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಬಹುದು.

ಚುನಾವಣಾ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಅಗತ್ಯ. ಪರಿಷತ್ ಸದಸ್ಯತ್ವವು ಪಕ್ಷದ ಒಳ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ಫಲವಾಗದೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ವಿಷಯಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಬೇಕು. ಸದಸ್ಯರು ಪಕ್ಷದ ವಿಪ್‌ಗೆ ಮಾತ್ರ ಬದ್ಧರಾಗದೆ, ತಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಮಂಡಿಸುವ ವಾತಾವರಣ ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಸರ್ಕಾರದ ಮಸೂದೆಗಳನ್ನು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಅವುಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮೇಲ್ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್ ರದ್ದುಪಡಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದರೆ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶ್ವೇತಪತ್ರ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕು. ಕಳೆದ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ವೆಚ್ಚ, ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ಮಸೂದೆಗಳು, ಮಾಡಿದ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳು, ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಿತಿಗಳ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಜನರ ಮುಂದೆ ಇಡಬೇಕು. ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ತಜ್ಞರು, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಪದವೀಧರರು, ರೈತ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಬೇಕು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಲ್ಲದ ರದ್ದತಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸುಧಾರಣೆಯಾಗಿ ಕಾಣದೆ, ಅಧಿಕಾರದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸದನದ ಭವಿಷ್ಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನುಗಳು ಹೇಗೆ ರೂಪಗೊಳ್ಳಬೇಕು, ವಿವಿಧ ವರ್ಗಗಳ ಧ್ವನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಸ್ಥಾನ ಸಿಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಯಾರು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೂ ಇದರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ. ಪರಿಷತ್ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂದರೆ ಅದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ, ಪಾರದರ್ಶಕ ಮತ್ತು ಜನಪರವಾಗಬೇಕು; ರದ್ದುಪಡಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ಮತ್ತು ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕು.

ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಘೋಷಣೆಗಳ ಬದಲಿಗೆ ದಾಖಲೆ ಆಧಾರಿತ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಲಿ. ನಾಗರಿಕರು ಪಕ್ಷದ ನಿಲುವಿಗಿಂತ ನೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲಿ. ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್ ಕುರಿತು ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಮಾಹಿತಿಯೊಂದಿಗೆ ರೂಪಿಸಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಮತ್ತು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ.