ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಸಮಗ್ರ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಅಗತ್ಯ

ಬೆಂಗಳೂರು ಉದ್ಯೋಗ, ಶಿಕ್ಷಣ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಲಸೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಜನರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡ, ಏಕಾಂತ, ನಿದ್ರಾಹೀನತೆ, ಆತಂಕ, ಖಿನ್ನತೆ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿನ ಬಿರುಕುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿವೆ. ನಗರ ಜೀವನದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸಿದರೂ, ಮನಸ್ಸಿನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಲುಪಬಹುದಾದ ಸೇವೆಗಳು ಎಲ್ಲ ವರ್ಗದ ಜನರಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕ ದುರ್ಬಲತೆಯಂತೆ ನೋಡುವ ಮನೋಭಾವ ಇನ್ನೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅನೇಕರು ಸಹಾಯ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತಾರೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರಕ್ಕೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮನೋವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಭಾಗಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸಮುದಾಯ ಆಧಾರಿತ ಸಲಹಾ ಕೇಂದ್ರಗಳು, ತುರ್ತು ನೆರವು, ಪುನರ್ವಸತಿ ಸೇವೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಮಗ್ರ ಜಾಲ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಗರದ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವ ಓದುಗರು ವಾರ್ತಾಭಾರತಿ ವೇದಿಕೆ ಮೂಲಕವೂ ಇಂತಹ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳಿಗೆ ಧ್ವನಿ ನೀಡಬಹುದು.

ನಗರ ಜೀವನದ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಬದಲಾವಣೆ

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ದೇಶದಾದ್ಯಂತದ ಯುವಜನರನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣ, ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಗಳ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ, ಕೆಲಸದ ಗಡುವುಗಳು, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಜೀವನ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದಿಂದ ದೂರವಿರುವಿಕೆ ಹಲವರಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಒತ್ತಡ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಕೆಲಸದ ಸಮಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದಿರುವುದು, ಸದಾ ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಒತ್ತಾಯ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯ ಮಾನಸಿಕ ದಣಿವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು, ಶುಲ್ಕದ ಒತ್ತಡ, ವಸತಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವೃದ್ಧರು ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರು ಬೇರೆ ನಗರಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದ ನಂತರ ಏಕಾಂತ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಭಾಷಾ ಅಡೆತಡೆ, ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೀಡಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಜನರಿಗೆ ನೀಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿರದೆ, ನಗರದ ವಿವಿಧ ಸಮುದಾಯಗಳ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನಗರದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಕುರಿತು ನಡೆಯುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ವಿಸ್ತರಣೆ ಕುರಿತ ವಿಸ್ತರಣೆ ವಿವಾದದ ವರದಿಯಂತಹ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ನಗರೀಕರಣದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಚರ್ಚೆಗೆ ತರುತ್ತವೆ; ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಜನರ ಸಾಮಾಜಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಆಡಳಿತ ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಸೇವೆಗಳು ಏಕೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಲುಪುತ್ತಿಲ್ಲ

ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಮನೋವೈದ್ಯರು, ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಲಹೆಗಾರರು ಇದ್ದರೂ, ಅವರ ಸೇವೆಗಳ ವೆಚ್ಚ ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಕೈಗೆಟುಕುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದೇ ಸಲಹಾ ಭೇಟಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಹಣ, ಮುಂದುವರಿದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳ ಬೆಲೆ ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯದ ಜನರನ್ನು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದ ದೂರ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಚಿತ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ದರದ ಸೇವೆಗಳಿದ್ದರೂ, ದೀರ್ಘ ಸರತಿ, ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿಯ ಅಭಾವದಿಂದ ಜನರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೇವೆಗಳ ಲಭ್ಯತೆ ಪ್ರದೇಶವಾರು ಅಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ನಗರದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೆ, ಹೊರವಲಯಗಳು, ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಅನೌಪಚಾರಿಕ ವಸತಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಕೇಂದ್ರಗಳು ವಿರಳವಾಗಿವೆ. ಒಂದು ಕುಟುಂಬವು ಎರಡು ಬಸ್ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ತೆರಳಬೇಕಾದರೆ, ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯದಿಂದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮುಂದೂಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲೇ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತಪಾಸಣೆ ಮತ್ತು ಮೂಲ ಸಲಹಾ ಸೇವೆ ಸೇರಬೇಕು.

ಭಾಷೆಯೂ ಪ್ರಮುಖ ಅಡೆತಡೆಯಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡ, ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಉರ್ದು, ಹಿಂದಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡುವ ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಭಾಷಾ ಸ್ನೇಹಿ ಸೇವೆ ಬೇಕು. ಅನುವಾದಕರ ನೆರವು, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮುದಾಯದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಭರವಸೆ ದೊರೆತರೆ ಸೇವೆ ಪಡೆಯುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಬಹುದು.

ಸಮುದಾಯ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಪಾತ್ರ

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ವೈದ್ಯರ ಕೊಠಡಿ ಅಥವಾ ಔಷಧಿ ವಿತರಿಸುವ ಸ್ಥಳವಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಮನೋವೈದ್ಯಕೀಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ, ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಲಹೆ, ಕುಟುಂಬ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ವ್ಯಸನಮುಕ್ತಿಗೆ ನೆರವು, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ತಡೆ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕು. ಸಣ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗುವ ಮೊದಲು ಗುರುತಿಸುವುದು ಇಂತಹ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿರಬೇಕು.

ಪ್ರತಿ ವಾರ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಸಮುದಾಯ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕ್ರಮವಾಗಬಹುದು. ಈ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಶಾಲೆಗಳು, ಕಾಲೇಜುಗಳು, ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು, ಕಾರ್ಮಿಕ ಬಡಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರ ಸಂಘಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಬೇಕು. ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಸಲಹೆಗಾರರು ಗುಂಪು ಚರ್ಚೆ, ಪೋಷಕರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಶೋಕ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಒತ್ತಡ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದು.

ಗೌಪ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡದಿದ್ದರೆ ಯಾವುದೇ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಕುಟುಂಬ, ಉದ್ಯೋಗದಾತ ಅಥವಾ ನೆರೆಹೊರೆಯವರಿಗೆ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬಾರದು. ದಾಖಲೆಗಳ ಸುರಕ್ಷತೆ, ಸ್ಪಷ್ಟ ಅನುಮತಿ ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮಾಹಿತಿ ಹಂಚುವ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ತಿಳಿಸಬೇಕು.

ಶಾಲೆ, ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಹೊಣೆ

ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಷಯದಂತೆ ಅಲ್ಲ, ಜೀವನ ಕೌಶಲ್ಯದ ಭಾಗವಾಗಿ ಕಲಿಸಬೇಕು. ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು, ಸಹಾಯ ಕೇಳುವುದು, ಸ್ನೇಹಿತನ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸೈಬರ್ ಕಿರುಕುಳವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ಕುರಿತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕ ತರಬೇತಿ ನೀಡಬಹುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಾಲೆಯಲ್ಲೂ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಸಲಹೆಗಾರ ಅಥವಾ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದಾದ ವೃತ್ತಿಪರರ ಜಾಲ ಇರಬೇಕು.

ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಾ ಅವಧಿಯ ತುರ್ತು ಸಲಹಾ ಸೇವೆ, ವಸತಿ ನಿಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಬಲ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ತಡೆ ಕ್ರಮಗಳು ಅಗತ್ಯ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಅಂಕಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಬದಲಾಗಬೇಕು. ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಮಾನಸಿಕ ಸಂಕಷ್ಟದ ಆರಂಭಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ತರಬೇತಿ ಪಡೆದರೆ, ಸಮಸ್ಯೆ ತೀವ್ರವಾಗುವ ಮೊದಲು ನೆರವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿ ಕಾಗದದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಉಳಿಯಬಾರದು. ಸಮಂಜಸವಾದ ಕೆಲಸದ ಸಮಯ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ವಿರಾಮ, ಕಿರುಕುಳ ವಿರೋಧಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಮಾತೃತ್ವ ಮತ್ತು ಪಿತೃತ್ವ ಬೆಂಬಲ, ಗೌಪ್ಯ ಸಲಹಾ ಸೇವೆ ಹಾಗೂ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಕೆಲಸದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಬೇಕು. ಕುಟುಂಬಗಳು ಸಹ “ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದರೆ ನಾಟಕ” ಎಂಬ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕೇಳುವ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ತುರ್ತು ನೆರವು ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಿರಂತರತೆ

ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಆಲೋಚನೆ, ತೀವ್ರ ಆತಂಕ, ಭ್ರಮೆ, ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ವರ್ತನೆ ಅಥವಾ ವ್ಯಸನದ ತುರ್ತು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣದ ನೆರವು ದೊರೆಯಬೇಕು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ತುರ್ತು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಇರಬೇಕು. ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಆಂಬ್ಯುಲೆನ್ಸ್ ಚಾಲಕರು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಮಾನವೀಯ ಹಾಗೂ ಸುರಕ್ಷಿತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವುದು ಅವಶ್ಯಕ.

ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಆರಂಭವಾದ ಬಳಿಕ ಅದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಮುಖ್ಯ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದ ನಂತರ ಔಷಧಿ, ಸಲಹೆ, ಕುಟುಂಬ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಮರಳುವ ನೆರವು ದೊರೆಯದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಸಂಕಷ್ಟ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆರೈಕೆ ಯೋಜನೆ, ಮುಂದಿನ ಭೇಟಿಯ ದಿನಾಂಕ ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಸಂಪರ್ಕ ಸಂಖ್ಯೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಸರ್ಕಾರ, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳು, ಸ್ವಯಂಸೇವಾ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಗುಂಪುಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಜಾಲ ಬಲಪಡಿಸಬಹುದು. ನಗರ ಆರೋಗ್ಯ ಬಜೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅನುದಾನ ಇರಬೇಕು. ಸೇವೆಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಕಾಯುವ ಅವಧಿ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಬಳಕೆದಾರರ ಅನುಭವವನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯಯೋಜನೆ

ನಗರದ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವಾಗ ಒಂದೇ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೇರಬಾರದು. ಐಟಿ ವಲಯದ ಒತ್ತಡ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ, ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಕಷ್ಟ, ಹಿರಿಯರ ಏಕಾಂತ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ಗೃಹ ಹಿಂಸೆಯಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಪರಿಹಾರಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ವಾರ್ಡ್ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಮೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿ, ಯಾವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸೇವೆ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು.

ಕೆಳಗಿನ ಕ್ರಮಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜನಸ್ನೇಹಿಯಾಗಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು:

• ಪ್ರತಿ ವಾರ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ದರದ ಅಥವಾ ಉಚಿತ ಸಮುದಾಯ ಸಲಹಾ ಕೇಂದ್ರ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು
• ಕನ್ನಡ ಸೇರಿದಂತೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಸಲಹೆಗಾರರು ಮತ್ತು ಸಹಾಯವಾಣಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ನೇಮಿಸುವುದು
• ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜು, ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕ ಬಡಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತಪಾಸಣೆ ನಡೆಸುವುದು
• ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ತುರ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಭಾಗ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಂತರದ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸುವುದು
• ಸೇವೆಗಳ ವೆಚ್ಚ, ಗೌಪ್ಯತೆ, ತುರ್ತು ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಲಭ್ಯ ಸಮಯದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ಒಂದೇ ಕೇಂದ್ರ ಎಲ್ಲ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ನಗರಕ್ಕೆ ಹಲವು ಹಂತಗಳ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಸೇವೆಯ ಮಾದರಿ	ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಯೋಜನ	ಎದುರಾಗುವ ಮಿತಿ	ಸೂಕ್ತ ಬಳಕೆ
ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ	ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಪರಿಣತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ	ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಯುವ ಅವಧಿ	ಗಂಭೀರ ಹಾಗೂ ನಿರಂತರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ
ಸಮುದಾಯ ಕೇಂದ್ರ	ಸಮೀಪದ, ಗೌಪ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಲಭ ಸೇವೆ	ಪರಿಣತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಹುದು	ಆರಂಭಿಕ ಸಲಹೆ ಮತ್ತು ಅನುಸರಣೆಗಾಗಿ
ಖಾಸಗಿ ಕ್ಲಿನಿಕ್	ವೇಗದ ಭೇಟಿ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಪರಿಣತಿ	ಹೆಚ್ಚಿನ ವೆಚ್ಚ	ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಥವಾ ತುರ್ತು ಸಲಹೆಗೆ
ಆನ್‌ಲೈನ್ ಸಲಹೆ	ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಸೌಲಭ್ಯ	ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಮತ್ತು ಗೌಪ್ಯತೆ ಸಮಸ್ಯೆ	ದೂರ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಹಾಗೂ ಮುಂದುವರಿದ ಭೇಟಿಗಳಿಗೆ

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ನಗರ ಯೋಜನೆಯ ಭಾಗವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಈಗ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲ, ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ಯಾನಗಳು, ಸುರಕ್ಷಿತ ಪಾದಚಾರಿ ಮಾರ್ಗಗಳು, ಸಮುದಾಯ ಸಭಾಂಗಣಗಳು, ಮಹಿಳಾ ಸ್ನೇಹಿ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ವಿನ್ಯಾಸವೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತವೆ. ರೋಗ ಬಂದ ನಂತರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಜನರು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬದುಕಲು ನೆರವಾಗುವ ನಗರ ಪರಿಸರ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಪರಿಹಾರ.

ಈ ವಿಚಾರದ ಕುರಿತು ನಾಗರಿಕರು, ಆರೋಗ್ಯ ವೃತ್ತಿಪರರು ಮತ್ತು ಸಂಘಟನೆಗಳು ತಮ್ಮ ಅನುಭವ ಹಾಗೂ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಂಪರ್ಕ ಮಾಹಿತಿ ಬಳಸಬಹುದು. ಇಂತಹ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ನೀತಿ ರೂಪಿಸುವವರ ಗಮನವನ್ನು ನೈಜ ಸಮಸ್ಯೆಗಳತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಲವಾಗಬೇಕಾದರೆ, ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಜನರ ಧ್ವನಿಯೇ ಅದರ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರಬೇಕು.

ಮನಸ್ಸಿನ ನೋವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ನೆರವು ಪಡೆಯುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಕುಟುಂಬ, ಶಾಲೆ, ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥಳ, ಮಾಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರ ಒಂದಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಗರದಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮುಕ್ತ ಸಂಭಾಷಣೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರದ ಮಾಹಿತಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ತೀರ್ಪು ನೀಡದೆ ಆಲಿಸಿ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿರುವಾಗ ವೃತ್ತಿಪರ ನೆರವಿನತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಮನಸ್ಸುಗಳ ನಗರವಾಗುವ ದಾರಿ ಇಂತಹ ಸಣ್ಣ ಆದರೆ ನಿರಂತರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.